Przedszkole Publiczne nr 1

Październik

Tematyka kompleksowa:

1. Dbamy o zdrowie

2. Jesień w parku i w lesie

3. Zabawy na jesienne wieczory

4. Listopadowe wspomnienia

5. Jesienna pogoda

Piosenka

Wiersz

Tańcowała jesień

sł. Stanisław Karaszewski, muz. Tomasz Strąk

W lesie zamaszyście. Żółte, rude i brązowe

Z drzew zrywała liście.

Ref.: Tańcowała jesień, Kolorowa jesień. (×4)

Postrącała w parku

Żołędzie, kasztany,

Rozrzuciła na trawniku

Liśćmi przysypanym.

Ref.: Tańcowała jesień, Kolorowa jesień. (×4)

Tańcowała jesień

W sadzie, razem z deszczem.

Jabłek, gruszek nazrywała,

Lecz jej mało jeszcze.

Ref.: Tańcowała jesień, Kolorowa jesień. (×4)

Z wiatrem się kłóciła,

Darła białe chmury,

Aż się słońce obudziło

I spojrzało z góry.

Ref.: Tańcowała jesień, Kolorowa jesień. (×4)

 Mały Chopin Michał Rusinek

Drogie Dziewczynki i Chłopczyki,

niewiele trzeba się natrudzić,

by znaleźć wokół pomniki

przedstawiające słynnych ludzi.

Tu jakiś pan na koniu siedzi,

i patrzy w dal – ale na niby;

tam jakaś pani, wprawdzie z tarczą

i mieczem – lecz ma ogon ryby.

A tam, pod takim krzywym drzewem

i nad sadzawką dość płytką,

siedzi pan z głową przekrzywioną,

jakby mu coś pachniało brzydko.

Zastanawialiście się kiedyś,

kim są ci ludzie rozmaici?

I co robili, kiedy żyli,

zanim stanęli tu jak wryci?

Powiem wam w ścisłej tajemnicy

(niech to zostanie między nami),

że wszyscy ludzie na pomnikach

w dzieciństwie byli dzieciakami.

Na przykład pan Fryderyk Chopin

(siedzi nad stawem, wygodnicki)

był kiedyś małym Fryderyczkiem,

a nawet jeszcze mniejszym Fryckiem.

Na jego buzi już w dzieciństwie

gościła ta z pomnika mina:

przekrzywiał głowę,

gdy na obiad co wtorek mu dawano szpinak.

Były to Bardzo Dawne

Czasy, Hm.. jak by wam to wytłumaczyć…

Znano już szpinak, lecz nie znano

Do empetrójek odtwarzaczy.

Więc kiedy mały Fryderyczek

miał chęć na muzyki słuchanie,

prosił, by tata grał na skrzypcach

a mama – na swym fortepianie.

Tata urodził się we Francji,

gdzie słowa dziwnie się wymawia,

całkiem inaczej, niż się pisze.

Widocznie im to radość sprawia.

Kiedy się ktoś nazywa „Chopin”,

To chociaż pisze się przez „ceha”.